19 Tydzień Ciąży (5 miesiąc)

Dziecko ma już około 16 cm i waży około 200 g. Na palcach malucha pojawia się układ linii papilarnych. Rozpoczyna ćwiczenia ruchów ssących warg.
OBJAWY:
W organizmie zatrzymuje się woda, skutkiem może być opuchnięcie i wzrost stopy nawet o pół numeru. Niestety taka zmiana już zostaje na całe życie.

11 Tydzień Ciąży (3 miesiąc)

Od tego tygodnia do 20 tygodnia dziecko zacznie szybko rosnąć, zwiększy swoje rozmiary z ok około 44 - 60 mm i wagę z około 8 gramów do około 14-16 centymetrów i 260 gramów w 20 tygodniu. Twarz dziecka się rozwija, szybko rozwijają się narządy płciowe.
OBJAWY:
Przybierasz na wadze, przyrost masy ciała w ciąży powinien wynosić 10-14 kg. W pierwszym trymestrze kobieta zwykle zyskuje 0.8 do 2 kg, w drugim 5 kg i w trzecim trymestrze 4,5 kg, co odpowiada wzrostowi wagi płodu, łożyska, wód płodowych, zwiększonej objętości krwi i powiększającej się macicy i piersiom.

Rozwój dziecka (11 miesiąc)

Część niemowląt przekroczyła swoją trzykrotną wagę urodzeniową. Dziecko jest "długie", rośnie jednak wolniej, około 1,5 cm miesięcznie. Wydłużają się głównie nóżki.
Ciemię u większości dzieci jest jeszcze wyczuwalne, różnej wielkości, u nielicznych wydaje się być zarośnięte.
Ząbków przybywa. Jest ich 4 - 6. Niektóre dzieci nie mają ani jednego zęba. Jeśli rozwijają się prawidłowo, są dobrze pielęgnowane i zdrowo żywione, nie ma powodu do zmartwienia. Wkrótce pojawi się pierwszy ząb.
Dziecko siedzi pewnie, dowolnie długo.
Sprawnie porusza się po mieszkaniu, raczkując lub w inny sposób. Koordynacja rąk i nóg jest swobodna.
Samodzielnie wstaje i jakiś czas stoi, trzymając się mebli, a czasem na krótko rezygnuje z podtrzymywania. Przy meblach chodzi bokiem, a trzymane za rączki kroczy także w przód. Stojąc, jedną ręką trzyma się mebli, a drugą podnosi zabawkę z podłogi.
Drobne przedmioty chwyta precyzyjnie kciukiem i palcem wskazującym. Palce są już zgięte i dają większą precyzję chwytu.
Używa jednego przedmiotu do osiągnięcia drugiego, np. ciągnie za sznurek, aby przyciągnąć przywiązane do niego kółeczko. Wymaga to skomplikowanego myślenia.
Potrafi długo utrzymać uwagę na jednej czynności lub przedmiocie. Patrzy na patyczek, obracając go na wszystkie strony.
Wielokrotnie wyjmuje i wkłada małe zabawki do pojemnika.
Kojarzy i zapamiętuje przedmiot z jego nazwą, czasem umie pokazać, gdzie lala ma oko, lub nazwać psa na obrazku, naśladując szczekanie.
Niektóre dzieci używają kilku dźwięków, a nawet prostych wyrazów o stałym znaczeniu. Na przykład, gdy jedzie samochód, mówią "brum-brum". I to nie tylko wtedy, gdy go widzą, ale również, gdy tylko go słyszą.
Maluch w specyficzny dla siebie sposób śpiewa, gdy słyszy muzykę.
Obserwuje sposób używania różnych przedmiotów przez dorosłych, np. odkurzacza i próbuje ich naśladować.
Zakazy rozumie, ale rzadko je zapamiętuje i nie stosuje się do nich.
Potrafi bawić się z dorosłymi w proste gry: w "berka" (na czworakach), w "chowanego" lub turlanie piłki.
Potrafi samodzielnie jeść jabłko, biszkopt, próbuje pić z filiżanki trzymanej przez mamę (chce ją podtrzymywać.

Więcej informacji na rozwój dziecka-miesiąc jedenasty.

Jak zaplanować płec dziecka

Metoda Franciszka Benendo

Metoda polskiego lekarza Franciszka Benendo sprawdza się w przypadku kobiet mających regularne cykle, najważniejsze jest bowiem określenie dokładnego dnia owulacji. Badania wykazały, że plemniki męskie jako bardziej ruchliwe, szybciej tracą żywotność, natomiast plemniki żeńskie są wolniejsze, ale dłużej żyją w sprzyjającym środowisku. Rodzice pragnący syna powinni współżyć zaraz po owulacji. Istnieje wtedy największe prawdopodobieństwo, że do komórki jajowej pierwsze dotrą szybkie plemniki męskie. Szansa na posiadanie dziewczynki są największe, gdy do stosunku doszło na 2-3 dni przed owulacją. W takiej sytuacji komórka jajowa zostaje zapłodniona przez żyjące dłużej i wytrzymalsze plemniki żeńskie. Kilkanaście lat temu zespół ginekologów-endokrynologów pod kierunkiem prof. Jerzego Tetera z Akademii Medycznej w Warszawie przetestował metodę. Badania kliniczne w kilkuset przypadkach potwierdziły jej skuteczność - jeżeli chodzi o dziecko płci męskiej w 90%, a żeńskiej - w prawie 60%.

"Metoda dietetyczna" prof. Josepha Stolkowskiego

Dietę należy rozpocząć nie wcześniej jak 6 miesięcy i nie później niż 6 tygodni przed zapłodnieniem.

Jadłospis kobiety, która pragnie urodzić dziewczynkę, powinien być bogaty w wapń i magnez. Powinna zatem jeść dużo produktów mlecznych, soi, orzechów, fasoli, brokułów, ryb, a także gruboziarniste kasze, figi, migdały i warzywa liściaste.

Jeśli kobieta marzy o chłopcu, jej dieta powinna być bogata w sód i potas. Musi zawierać pomidory, ziemniaki, owoce cytrusowe, banany, pestki słonecznika, pietruszkę i miętę.

Odsetek niepowodzeń tego sposobu wynosi 24%. Jednak nie każda kobieta może zastosować się do zaleceń dietetycznych, np. z powodu nadciśnienia tętniczego.

Sposób dr. Ericssona

Pobiera się nasienie i odwirowywuje plemniki rozdzielając na X i Y. Plemnik pożądanej płci wszczepia się metodą sztucznego zapłodnienia. Skuteczność wynosi 70%. Podobną metodę opracowali naukowcy z Instytutu Genetyki i Sztucznego Zapłodnienia w Fairfax (w Virginia). Metoda polega na odseparowaniu plemników zawierających chromosomy X i Y, na podstawie różnicy ich masy DNA. Końcowym etapem jest inseminacja lub zapłodnienie in vitro. Nową techniką najłatwiej jest zaplanować płeć żeńską (85%), gorsze wyniki są uzyskiwane w przypadku chłopców (65%). Spośród 14 małżeństw, które chciały mieć dziewczynki i skorzystały z pomocy instytutu, 13 oczekuje już na urodzenie dziecka tej właśnie płci.

Selnas (Selekcja Naturalna Płci, sposób dr. Patricka Schouna)

Komórka jajowa może być naładowana dodatnio lub ujemnie i w zależności od tego przyciąga różne plemniki. W okresie ok. 240 dni, kiedy pozbawione jest ładunku elektrycznego, urodzi się chłopiec lub dziewczynka. W czasie 60-70 dni rozłożonych w różnych okresach roku, kiedy jajo naładowane jest ujemnie, przyciąga plemniki "męskie" i może być spłodzony tylko chłopiec. Kolejne 60-70 dni w roku wynosi okres, gdy jajo naładowane jest dodatnio i przyciąga plemniki z chromosomem X, gwarantując poczęcie dziewczynki. Metoda Selnas pozwala oznaczyć u każdej kobiety (uwzględniając m.in. wiek, grupę krwi i datę ostatniej miesiączki), które dni predysponują do poczęcia dziecka określonej płci. Opracowywany jest indywidualny kalendarzyk "cyklów polaryzacji". Jeśli wierzyć przeprowadzonym badaniom, u 153 na 155 par udało się zaplanować płeć dziecka. Metoda jest mało przydatna u kobiet, które mają nieregularne cykle miesięczne.

Więcej informacji na jak zaplanować płeć dziecka.

Dziecko a telewizja

Dziecko powinno możliwie jak najmniej czasu spędzać przed telewizorem. W ciągu dnia powinno dużo czasu spędzać na zabawie. Jeżeli dziecko będzie miało ciekawe zajęcia i dobrze zorganizowany rozkład dnia, telewizja nie będzie dla niego specjalną atrakcją.

Telewizor nie powinien być traktowany jako elektroniczna opiekunka dla dziecka. Telewizja nie zastąpi kontaktu z bliską osoba, czy rówieśnikami.

Niektóre programy telewizyjne kształcą i uczą. Ale nawet z najlepszych audycji dziecko nie skorzysta tak wiele, jak ze wspólnej zabawy z rodzicami czy rówieśnikami. U dzieci starszych telewizja może spełniać funkcje edukacyjne przede wszystkim wówczas, kiedy jej programy ( treści) będą stanowić punkt wyjścia do samodzielnej pracy nad książką czy atlasem.

Ustalamy wcześniej, jakie programy dziecko będzie oglądać w ciągu tygodnia. Dzieci w wieku od 3-6 lat mogą spędzać pół godziny dziennie przed telewizorem, głównie we wczesnych godzinach przedpołudniowych. Nie powinny oglądać telewizji przed pójściem spać, a zamiast tego rodzice powinni przeczytać dziecku bajkę lub porozmawiać o minionym dniu.

Dziecko nie powinno samo siedzieć przed telewizorem, szczególnie w ciemnościach. Dzieci razem z rodzicami powinny oglądać programy. Niekiedy potrzebne są wyjaśnienia lub dziecko ma ochotę porozmawiać o tym, co dzieje się na ekranie. Jeżeli nie ma chęci samo mówić, zapytajcie je, co było szczególnie ciekawe lub co mu się najbardziej podobało. Jeżeli dziecko opowie zdarzenia, które widziało w telewizji, będzie je w stanie dokładniej zrozumieć, przetworzyć je lepiej i wieczorem szybciej zaśnie. Natomiast rodzice będą mogli zorientować się, czy program nie był zbyt trudny i czy nie wywołał uczucia strachu u dziecka.

Programy telewizyjne nie powinny mieć wpływu na przewidziany rozkład dnia. Ciekawa audycja nie może być przyczyną odłożenia zaplanowanej np. wycieczki. Pory posiłków i innych stałych pozycji w harmonogramie dnia nie powinny być ustalone w zależności od programu telewizyjnego. Unikać należy spożywania posiłków przy włączonym telewizorze a już Szczególnie, kiedy przy stole zbiera się cała rodzina. Nierzadko jest to jedyna okazja, by porozmawiać o wydarzeniach dnia.

Telewizja nie powinna być wykorzystywana w kategorii kary i nagrody. Jeżeli dziecko będzie wiedziało, że za dobre zachowanie może obejrzeć ciekawy program telewizja urośnie w jego oczach do czegoś wspaniałego i stanie się celem, do którego należy dążyć. Jeżeli rodzice zauważą, że dziecko ma kłopoty z koncentracją lub źle śpi, powinni na jakiś czas wyeliminować oglądanie telewizji. Nie może to być traktowane jako kara.

Dzieci, które dużo czasu spędzają przed telewizorem mają zbyt mało ruchu. A dla małego dziecka ruch jest niezbędnym warunkiem prawidłowego rozwoju. Zły kąt widzenia i niewygodna pozycja podczas oglądania telewizji są przyczynami złego samopoczucia. Dzieci powinny leżeć przed telewizorem na brzuchu, siedzieć "po turecku" lub kucać. Te pozycje zapewniają większą swobodę ruchu. Odległość od telewizora powinna wynosić pięciokrotną długość przekątnej ekranu( przy przekątnej 70cm-3,5m). Jeżeli dziecko ogląda telewizję leżąc na brzuchu, odbiornik powinien być ustawiony na wysokości 60-80cm.

Więcej informacji na dziecko przed telewizorem.

MIESIĄC 1 życia dziecka

Możesz być nieco rozczarowana wyglądem swojego maluszka zaraz po porodzie. Dziecko może mieć zniekształconą i stosunkowo dużą główkę, opuchnięte powieki, mocno zaróżowioną, pomarszczoną skórę. Niektóre noworodki mają na twarzy zaskórniaki – to skutek niedojrzałej pracy gruczołów łojowych. Nie musisz się tym przejmować. Wszystko to wkrótce zniknie. Na dłużej pozostaną na główce dziecka dwa miękkie miejsca, tzw. ciemiączka. Większe z nich, tzw. ciemię duże, całkowicie zarasta dopiero w drugim roku życia.
Rączki i nóżki noworodka są pulchne, pokryte fałdkami tłuszczu, zgięte we wszystkich stawach. Dziecko od początku bardzo energicznie nimi porusza. Oddycha również energicznie i szybko: do 45 razy na minutę. Jego oddechy są nieregularne i płytkie, a krótkie okresy bezdechów są całkowicie normalne w tym okresie. Pod koniec pierwszego miesiąca życia główka dziecka staje się kształtna, obrzęki i zaczerwienienia znikają. Maluch waży o ok. 700 g więcej i jest większy o 2 cm. Reaguje na dźwięki, odkrywa swoje ciało, zwłaszcza rączki, które chętnie wkłada do buzi. W pierwszym miesiącu dziecko umie unosić główkę leżąc na brzuchu oraz zaciskać rączkę na przedmiocie. Może nawet umieć złączyć obie rączki.

Wzrok
Wzrok noworodka jest słabo rozwinięty, maluszek wykazuje słabą wrażliwość na kontrasty i nie rozpoznaje szczegółów, ale potrafi wodzić za wolno przesuwającą się zabawką (w odległości 20-30 cm). Poza odróżnianiem różnych odcieni bieli i czerni, nie odróżnia kolorów. Jego oczy są nadwrażliwe na światło, a nadrważliwość ta, spowodowana tym, że dziecko do momentu urodzenia przebywało w mroku, utrzymuje się około miesiąca. Oko noworodka nie wydziela jeszcze łez. Dziecko zapłacze prawdziwymi łzami dopiero w drugim lub trzecim miesiącu życia. Ruchy gałek ocznych są nieskoordynowane, może się więc wydawać, że maluch ma zeza.

Słuch
Dziecko słyszy od urodzenia, a właściwie dużo wcześniej (już między 12. a 16. tygodniem życia płodowego słyszy szum krwi przepływającej przez łożysko). Słuch noworodka jest jednak przytępiony. Dopiero w drugim kwartale pierwszego roku życia usłyszy czyste i wyraźne dźwięki i będzie żywo na nie reagować. Maluszek rozpoznaje Twój głos, słysząc Cię stara się odwrócić główkę w Twoją stronę, chętnie też obserwuje Twoją twarz.

Więcej informacji znajdziesz na fajna mama.

Twarz noworodka

Oczy noworodka przychodzącego na świat są zazwyczaj niebieskoszare, jednak kolor zmienia się w ciągu pierwszych kilku miesięcy. Noworodek widzi od urodzenia, ale wzrok kształtuje się w pełni w ciągu kilku lat od urodzenia. Istotne dla młodego rodzica jest to, że pociecha może zaraz po urodzeniu zezować i jest to normalne chyba, że zezowanie utrzymuje się do 6 miesiąca, lub zdarza się często. Słuch u noworodka występuje od razu, natomiast reakcje na dźwięk mogą być niezrozumiałe bo dziecko nie potrafi jeszcze rozróżniać dźwięków (rozpoznaje jednak głos matki). Niebezpieczeństwem dla słuchu dziecka mogą być wycieki z ucha, o których należy informować lekarza. Część noworodków rodzi się bez włosów a część je posiada od razu, nie należy się obawiać jeśli włosy noworodka wypadną, bo dzieje się tak zwykle po urodzeniu, a włosy odrosną.

Zobacz również pielęgnacja oczu niemowląt.